5 موردی که موجب ترساندن مالکان از بکار بردنIOT برای ایجاد خانه هوشمند می شود

هنگامی که چراغهای خیابانی برای اولین بار در سال 1880 آسمان نیویورک را روشن کردند ، ادیسون در ابتدا به عنوان یک قهرمان مورد احترام قرار گرفت. چراغهای برقی برخلاف آنچه همسالانش قبلاً دیده بودند ، عادت نداشتند كه به لامپهای گازی و شمعها عادت كنند و آنها تشویق می كردند كه فناوری جدید را زنده ببینند.

با این حال ، این نگرانی به سرعت از بین رفت ، و به یک مشکل عمده روابط عمومی تبدیل شد : افرادی که در دوره سلطنت ملکه ویکتوریا زندگی می کردند در ابتدا این اختراع را یک شاهکار مدرنیستی تلقی میکردند ، اما آن ها به چراغ های برقی اطمینان نکردند و معتقد بودند که برای خانه های آن ها خطرناک است – به خصوص بعد از شنیدن خبر های برق گرفتگی اسب ها هنگامی که در حال عبور ازکوچه هایی که کابل های انتقال قدرت قرار داشتند ،بودند.

Wizard of Menlo Park پس از راه اندازی حجم گسترده تبلیغاتی به منظور نشان دادن امنیت این چراغ ها برای هر خانه، سرانجام با استقبال عمومی رو به رو شد. بقیه ماجرا شامل تاریخ است.

دقیقا مانند چراغ های برقی ، خانه های هوشمند نیز با برخی فراز و نشیب های مشابه رو به رو هستند که هر فناوری جدیدی را به ستوه آورده است –هیجان اولیه و به دنبال آن مقاومت در برابر این فناوری ها در گزارشات منتشر شده است ، تقریبا هر روز ، یک سایت فناوری جدید مقالاتی در مورد چگونگی هک کردن خانه های هوشمند در عرض چند دقیقه ارائه میکند. در همین اثتنا ، شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه افرادی که در ابتدا دستگاه های هوشمند همانند ترموستات ها و سیستم های امنیتی را نصب کرده اند ، در حال رها کردن آن ها هستند – موضوع رفتن مدیر عامل شرکت NEST تونی فادل در ابتدای ماه ژوئن به حل این مشکل کمکی نکرد.

صنعت IoT برای پیروزی واقعی در مقابل صاحب خانه ها، باید نگرانی های فعلی را بر طرف کند و به ساکنان این اطمینان را بدهد که این محصولات ایمن بوده و برای نصب آسان هستند-نه به وسیله کار های بیهوده بلکه با استحکام بخشیدن به سابقه خودشان به عنوان یک تجارت ایمن ، کاربردشان و مسادل امنیتی . برای شروع ، بیایید نگاهی به نگرانی های صاحب خانه ها که موجب نپذیرفتن IoT توسط آن ها شده است ،بیاندازیم .

# ترس اول : ترس  از نشتی اظلاعات و هک شدن آن ها

این موضوع یک نگرانی بی اساس نیست – در هنگام عجله کردن برای گرفتن محصولات IoT در بازار ، بسیاری از تولید کنندگان عیوب امنیتی افشا شده را رد کرده اند که موجب آسیب پذیری شدید صاحب خانه ها در برابر جرایم سایبری احتمالی می شود. به عنوان مثال ، هنگامی که محققان ، 9 مانیتور محبوب کودک متصل به WiFi را مورد بررسی قرار دادند ، به 8 مورد از آنها نمره امنیتی را ندادند. در حال حاضر بسیاری از دستگاه های هوشمند تنها مجهز به کلمه عبور امنیتی هستند که یک مشکل اساسی است. زیرا کاربران حقیقی تمایل دارند رمزهایی را انتخاب کنند که ساده و راحت باشند. بعضی از آنها حتی بدون مجبور کردن کاربران به تغییر گذرواژه‌ها در طی مراحل نصب ، اعتبارنامه پیش فرض را ارائه می دهند. در اوایل امسال ، Forbes توانست با وارد کردن “مدیر” برای نام کاربری و رمز عبور ، به سادگی وارد یک سیستم امنیتی هوشمند بزرگ در یک Youth Center شود.

این موضوع تنها در خصوص دستگاه های هوشمند نیست بلکه روتر ها و شبکه های بیسیم نیز برای جلوگیری از هک ها باید از امنیت بهتری برخور دار شوند. تکیه بر صاحب خانه ها برای حرکت به سمت دنیای امنیت فناوری اطلاعات به خودی خود راهی مطمئن برای یکپارچه شدن این دستگاه های هوشمند است. صنعت IoT بهتر است این امر را به عنوان یک فرصت خدمات ، به کار بگیرد و از متخصصانی برای کمک به مالکان در پروسه نصب یا رمزگذاری شبکه ها برای آنها با استفاده از شبکه های اعتماد جهانی استفاده کند. تا زمانی که گزینه بهتری در دسترس نباشد ، صاحب خانه ها همچنان نسبت به استفاده از دستگاه های IoT با احتیاط عمل میکنند.

# ترس دوم : ترس از دست دادن حریم شخصی

صاحب خانه ها تنها از هکر ها نمیترسند ، بلکه نگران اطلاعات بزرگ تری نیز هستند. دسترس دادن به شرکت هایی نظیر google یا apple برای نظارت هر حرکتی که در خانه انجام میشود به شدت موجب ناراحتی صاحب خانه ها میشود. شرکت هایی که توانسته اند به کابران حقیقی خودشان این اطمینان را بدهند که اطلاعات خصوصی آن ها در امنیت کامل بوده و از آن ها سو استفاده نمیشود مشتری های دائمی خودشان را پیدا خواهند کرد. به این معنی که ، تولید کنندگان IoT باید یک حریم خصوصی به وسیله Design features ، همانند طراحی موجود در سیستم عامل های رسانه اجتماعی که به صاحبان خانه اجازه می دهد تا داده های شخصی خود را آزادانه به اشتراک بگذارند ، ایجاد کنند.

علاوه بر آن ، هرگونه  اطلاعاتی که توسط شرکت ها جمع آوری شده  و به وسیله آنها استفاده میشود باید به صورت ناشناس بماند و اطلاعات شخصی شناسایی شده را از معادله خود حذف کنند. مشاغل IoT که می توانند دقیقاً چگونگی و چرایی استفاده داده ها را توضیح دهند، همچنین برخی دسترسی های کابران حقیقی بر روی اشتراک خود را ارائه میدهند ،در دراز مدت سود خواهند کرد.

# ترس سوم : پیچیدگی استفاده از سیستم های هوشمند

دستگاه های خانه هوشمند به عنوان کالاهایی جهت راحتی و آسایش تبلیغ می شوند – اما در واقعیت ، موجب سرخوردگی و سردرگمی صاحب خانه ها می شوند. سناریو سازی برای چراغ های هوشمند بسیار پیچیده تر از روشن کردن دستی تعدادی چراغ است و نیازمند شناسایی عادت های کاربر و روال هایی که بسیار از صاحب خانه ها ندارند می باشد.

در ضمن همواره برخی استثتئات رفتاری نیز در خانه ها وجود دارد که از فردی به فرد دیگر متفاوت است .شاید شما دوست داشته باشید که قهوه سازتان صبح ها با یک فنجان قهوه تازه شما را مهمان کند و همزمان رادیو شما برای شنیدن اخبار روشن شود – به جز در هنگامی که به خاطر گشنگی بی وقت از خواب بیدار می شود که جز روتین شما نیست. سیستم های پیش بینی کننده و “یادگیری” هنوز به اندازه کافی هوشمند نیستند که طیف گسترده ای از عوامل فاکتورها را برای نقش آفرینی در خانه ها را در نظر بگیرند ، و این باعث شده بسیاری از مالکان خانه از دستگاه های هوشمند ناامید شوند.

# ترس پهارم : عدم توانایی صحبت کردن دستگاه ها با یکدیگر

قابلیت همکاری در حال حاضر یک مشکل بزرگ بین دستگاه های IoT است . با وجود WiFi ، Z-Wave  ، Bluetooth و Zigbee در بازار ، هیچ استاندارد جهانی وجود ندارد – و این یک درد بزرگ مشترک برای مصرف کنندگان است.

مسدئله کنترل دستگاه نیز وجود دارد. بیشتر محصولات به صورت محلی از طریق برنامه های فردی در تلفن هوشمند کاربر کنترل می شوند ، به این معنی که هیچ فروشگاهی برای تنظیمات وجود ندارد.دستگاه های هوشمندی که تعامل دارند باید بطور همزمان و یکجا به هم متصل شوند. حتی کنترل های نوید بخش دستگاه یکپارچه نیز آن مشکل را حل نمی کنند ، به عنوان مثال ، Apple HomeKit هنوز هم در حال حاضر به کاربران برای بارگیری برنامه های سازنده مجزا سازنده نیاز دارد. صاحبان خانه که ممکن است بیشترین سود را از محصولات هوشمند ببرند ، مانند معلولین و سالخوردگان ، می توانند به طور بالقوه مانع از ورود این نوع راه حل های پیچیده بشوند.

# ترس پنجم : مشکلات مربوط به بیمه و ارزش املاک

هر صاحب خانه می داند که خریدی که برای خانه هایشان انجام می شود یک سرمایه گذاری است ، و دستگاه های هوشمند IoT هم برای ارزش خانه را افزایش میدهند و هم بر نرخ بیمه تاثیر میگذارند .طبق بیشتر پیش بینی ها ، IoT با بیمه به مشکل خواهد خورد-دسترسی به زمان حقیقی داده ها در خصوص خانه به کمپانی ها این اجازه را میدهد که قبل از بروز مشکل به شما پیشنهاداتی را ارائه بدهند – برای مثال ، تعمیرات سقف یا همان پشت بام را برای جلوگیری از خرابی های بزرگ تر به شما پیشنهاد میدهد که در آینده نه چندان دور دست یافتنی است .صاحب خانه ها در مورد تاثیر فناوری بر نرخ های کنونی سوالاتی دارند.

در حالی که اکثر شواهد نشان می دهند که فناوری هوشمند هیچ کاری جز اضافه کردن به ارزش های املاک نمیکند و حتی ممکن است حق بیمه را کاهش دهد ، به احتمال زیاد اکثر مالکان خانه از این مزیت آگاهی ندارند و ممکن است خیلی ها منتظر ثبات نرخ ها قبل از سرمایه گذاری باشند. با همکاری استراتژیک با ارائه دهندگان بیمه ، شرکت های IoT می توانند رابطه مثبت بین نرخ های بیمه و محصولات هوشمند را ارتقا بخشند ، و از رابطه متقابل سودمند نیز بهره بگیرند.

خانه های هوشمند راه طولانی دارند. با این حال ، شرکت های IoT عاقلانه عمل می کنند تا قبل از اینکه صنعت حرکت خود را از دست بدهد ، صفحاتی را از کتاب ادیسون خارج کنند و نگرانی کاربران را مستقیم و سریع تر از بین ببرند.

نوشته شده توسط خانه هوشمند کیان دور اندیش در تاریخ 20/08/01 ساعت 2020 آگوست 1 | تعداد دیدگاه‌ها: ۰ دیدگاه | دسته‌بندی: خانه هوشمند | برچسب‌ها:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *